Να έχετε ένα όμορφο βράδυ φιλοι και φιλες.Κάπου πέρα από το σωστό και το λάθος υπάρχει ένας κήπος.

Μια γιαγιά κάθε μέρα πήγαινε στο πηγάδι του χωριού και γέμιζε τα δυο της κανάτια. 

Το ένα είναι καινούριο και γερό και δε έχανε ούτε μία σταγόνα μέχρι να πάει στο σπίτι της . Το άλλο όμως είχε ρωγμές και μέχρι να φτάσει ήταν μισοάδειο.

Τα χρόνια περνούσαν και η γιαγιά ολοένα πηγαινοερχόταν με τα δυο της κανάτια. 

Το γερό κανάτι αισθανόταν περήφανο και ευτυχισμένο που έφερνε σε πέρας τόσο τέλεια την αποστολή του. 

Το άλλο όμως αισθανόταν δυστυχισμένο και παραπονιόταν για την ανικανότητά του να κρατήσει το νερό μέχρι τον προορισμό του. 

Νόμιζε πως εκείνο έφταιγε για τις ρωγμές του. 

Και ζητούσε από τη γιαγιά να το παρατήσει και να το αντικαταστάσει με άλλο.

Εκείνη το κοιτούσε με απορία για τη δυστυχία του και του απαντούσε:

Έχεις προσέξει το δρόμο από τη μεριά που σε κρατώ ; 

Είναι γεμάτος λουλούδια. 

Είχα φυτέψει σπόρους κι εσύ τους έκανες να ανθίσουν. 

Το νερό σου δεν πηγαίνει χαμένο. 

Χάρη σε αυτό ποτίζεται το χώμα, ανθίζει ο δρόμος και ομορφαίνει. 

Μερικές φορές κόβω λίγα λουλούδια και το σπίτι γεμίζει χρώμα και αρώματα.

Το διαβασα απο το προφιλ του φιλου μας Apostolos Seretis