ΝΑ ΒΟΥΗΘΑΕΙ ΑΗ ΘΑΝΑΗΣ ΚΙ ΠΟΥΛΛΑ ΤΑ ΕΤ(Η)
Σήμηρις γιουρτάζ (ει) το Σουφλί μας, γιουρτάζ(ει) Αη Θανάης , γιουρτάζουν Καρκατσέλδεις! κι μείς καμπιώτ θα ανηφουρήσουμει ταχιά τ΄ χαραή- τ΄χαραή θ΄ανάψουμιν του κιρούδ μας στουν Αγιου κι ύστρα αντά απουλήκ(ει) εκκλησιά θα πάμει στς φίλ(οι) κι στα σόϊα μας στς καρκατσέλδεις, να κιραστούμιν, να μας φλέψουν κι να χαρούμιν για την τρανή τ΄γιουρτή. Πως κι τι, την καητηρούμει κάθει χρόνου.., έτς του θμούμει απ΄τα
γκζανάτα΄μ…
Θμ
ούμει κόμα, που έλειγαν «-Αμα δεν ασπρίς(ει) Αη Θανάης τα γέννια΄ τ .. δε γέννειτιν…»
Ούλου τέτοια μέρα ή θα χιόνζει ή θα είχει μπούζια. Ντουζντίζουμασταν, πουδένουμασταν έβαζαμιν απού ψλά απ΄τα παπούτσια μας κάλτσεις για να μη καϊντούμει κι έπειρναμιν του ανήφηρου..Τα σουκάκια γιουμάτα κόσμου, φουνές, χαρές, «Καλημέρα» –«πουλλά τα έτ(η)!!», «να μας βουηθάει», βαρνούσει καμπάνα ντάαανγκα-ντάνγκα κι ξισκιώνουνταν πλάσ(η) κι ντιουνιάς. Κρύγιου μπόλ(ι)κου αμά καρδιά ζιστή!
Να μας βουηθάει Αη Θανάης!
Πουλλά τα έτ(η) στς Θανάσδεις κι στς Θανασίεις,
στου Νιάτσια κι στν Νιάτσιου!
Άρθρο - Κειμενο - Παναγιωτα Πιτιακουδη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου