Μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό του Έβρου!
Όπου η ζωή τίποτα δεν θεωρούσε δεδομένο αν και η αυτάρκεια υπήρχε λόγω της πλούσιας χλωρίδας και πανίδας της χώρας μας!
Για να την αποκτήσεις όμως έπρεπε να δουλεύεις νυχθημερόν, να αφουγκραζεσαι την φύση μιας και οι προβλέψεις της μετεωρολογιακης υπηρεσίας δεν ήταν τόσο εξειδικευμενες να βλέπουν ακριβώς και την ώρα των καιρικών συνθηκών!
Η κύρια εργασία των κατοίκων, των συγχωριανων μου, ήταν η αγροτιά και ο καθένας από αυτούς είχε στο δυναμικό του από 150 με 400 το ανώτερο στρέμματα να δουλεύει αλλά κυρίως χειρωνακτικα! Αυτό ήταν γενικά το βίος μιας αγροτικής οικογένειας στην πλειονότητα της κοινωνίας μας στην δεκαετία του 70 και του 80.
Η συγκομιδες και οι πληρωμες στο τέλος της φθινοπωρινής περιόδου σήμαιναν το τέλος μιας περιόδου όλου κοπου και μόχθου, από την οποία έπρεπε να αποπληρωσεις αγροτικά δάνεια καλλιέργειας, να κάνεις τα ψώνια της χρονιάς που αφορούσε ζάχαρη, χαρτικά είδη, καλλωπισμού, αλεύρι (αν και οι περισσότεροι αλεθαν τα δικά τους σιταρια, είχαν το δικό τους αραβοσιτελαιο ή σουσαμελαιο) κτλ.
Για τυροκομικά και βούτυρα ούτε λόγος αφού το κάθε σπίτι είχε την δική του ζωική μονάδα και παρήγαγε το δικό του γάλα, τυρί και βούτυρο! Για κρέας επίσης ούτε λόγος, αφού η κάθε αυλή ανετρεφε κοτόπουλα, χοιρους, κουνέλια, γαλοπούλες κτλ!
Οι νοικοκυρες ήξεραν να ανοίγουν φύλλο, να φτιάχνουν ψωμί, τυρί, γιαούρτι, τραχανά, κουσκουσι, καβουρμά, λουκάνικα κτλ.
Μέρος των σιτηρών αποθηκευονταν για το χειμώνα για να θρεψουν την οικογένεια καθώς και το ζωικό βασίλειο της αυλής! Θεϊκο το βρασμένο καλαμπόκι τις βαριές μέρες του χειμώνα, με την ζαχαριτσα να αποτελεί το γλυκό σνακ της ημέρας!
Διασκεδαστικο και υπέροχο το καλαμπόκι που έσκαγε μέσα στην κατσαρόλα με λίγο λάδι, οι πατλακες όπως τις λέγαμε, (το γνωστό ποπ κορν) οι οποίες προέρχονταν από ποικιλία καλαμποκιού! Υπέροχο το σπασμένο μπλιγουρι στον χερομυλο ήταν από τα αγαπημένα μου φαγητά με σπιτικό κοτόπουλο!
Η ζωή του χωριού ήταν από την αρχή ως το τέλος της στηριγμένη στο μοντέλο της ανεξάρτητης και αυταρκης επιβίωσης αναπαραγοντας όσα χρειάζονταν για την επιβίωση της κάθε χρόνο! Έτσι η κάθε οικογένεια φρόντιζε να έχει θυληκα ζώα ώστε η αναπαραγωγή να τους χαρίζει νέο ζωικό δυναμικό στο βιος της! Πολλές φορές η πώληση για σφαγή ζώου ήταν από τα έσοδα της οικογένειας!
Ρούχα αγοράζαμε σίγουρα Χριστούγεννα και Πάσχα και όσα ήταν αναγκαία άλλες περιόδους της χρονιάς! Το προηγούμενο συνολακι γινόταν καθημερινό και το νέο η κυριακάτικη ενδυμασία για την εκκλησία!
Οι γιορτές και τα πανηγύρια ήταν αλληλένδετα με τον καθημερινό τρόπο ζωής! Σε κάθε γιορτή οι επισκέψεις ήταν δεδομενες, τα τραπεζωματα μορφή φιλοξενίας, οι χοροί εκδηλώσεις χαράς και ευδαιμονίας! Τα υψωμενα ποτήρια και οι ευχές ερχόταν να επισφραγισουν τον ευλογημένο τρόπο ζωής, που διάχυτη ήταν η μέριμνα, η αλληλοβοηθεια και η αγάπη του γείτονα, του φίλου, του αδερφού, του συγχωριανου!
Το συγκεκριμένο μοντέλο ζωής πριν λίγα χρόνια και συγκεκριμένα προ της δεκαετης οικονομικής κρίσης φάνταζε ξεπερασμένο αφού για κάποια χρόνια λόγω της παγκοσμιοποιησης εγκαταλειφθηκε.
Τα πάντα ανατεθηκαν σε εξειδικευμενες μονάδες παραγωγής και οι άνθρωποι ή καλύτερα τα παιδιά των νοικοκυριών αυτών από εργάτες γης, γίνανε εργάτες εργοστασίων, διαφόρων μονάδων παραγωγής και πώλησης χάνοντας τελικά την αυτάρκεια και κατά εμένα την ψυχολογική ηρεμία να κατευθύνουν την οικονομική ευμαρεια της οικογένειας τους όπως μπορούν!
Ο καταναλωτισμος έφερε νέες ανάγκες για τις οποίες έπρεπε να ξεπεραστούν οι προυπολογισμοι και να επέλθει ο δανεισμός! Φυσικά για τους αδαείς και τους αφελείς οι οποίοι αποτελεσαμε στην πλειονότητα μας πέφτοντας στην παγίδα του εύκολου χρήματος μέσω χρηματιστηριου και δανεισμού! Η μετάβαση από την δραχμή στο ευρώ τελικά δεν ήταν καθόλου αναίμακτη για την ευάλωτη οικονομια της χώρας και των νοικοκυριών!
Το συγκεκριμένο μοντέλο διαβίωσης τα τελευταία χρόνια της κρίσης παρατηρούμε ότι ξανά υιοθετείται! Οι άνθρωποι ξαναβρισκουν την χαρά μέσα από την χειρονακτικη ενασχόληση με την εκτροφή των ζώων για ιδία χρήση, κατασκευές δια χειρός, καλλιέργειες που θρεφουν την ίδια οικογένεια!
Το μοντέλο της αγροτικής ζωής επανέρχεται μιας και θεωρείται από άποψη οικονομίας και ποιοτικής ζωής μοναδικό! Καιρός να εκτιμήσουμε και τις ιδανικές συνθήκες του κλίματος μας, την μοναδική χλωρίδα και πανίδα της χώρας μας, τους θησαυρούς της φύσης μας.
Κάπου εκεί βρίσκεται και η ευτυχία κρυμμένη! Η όλη ιστορία μοιάζει πράγματι σαν εκείνο το ποτάμι που προσπαθησαμε απλά να του αλλάξουμε ροή και στο τέλος μας έπνιξε!
Το καπιταλιστικο μοντέλο ζωής χρειάζεται βάθρο για να εφαρμοστεί! Και εμείς παρεξηγήσαμε ακόμα και τις ευνοητες κοινωνικές παροχές που μας δόθηκαν κάποτε πάντα με αγώνες, ως εξέλιξη και πρόοδο καπιταλιστικη!
Αυτό που εύχομαι πραγματικά είναι να αποκτήσουμε μεταξύ μας και εκείνη την αγάπη και αδελφοσυνη μεταξύ μας! Γιατί τους ανθρώπους μιας κοινωνίας μας συνδέει πάντα η κοινή μοίρα!
Απο την Καρακατσάνη Αναστασία.
Ολες η φωτογραφιες ειναι απο το αρχειο του BLOG μας.
(Γιουβανακης Αποστολος).
Σε οποιαδηποτε κοινοποιειση παρακαλω να αναφερετε την πηγη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου